Definitie van de hemel

Besneeuwde bomen in Lapland

Definitie van de hemel

Wollige sneeuwpluisjes fonkelend in het zonlicht dwarrelden neer. Het waren er honderden, duizenden, miljoenen of zelfs miljarden. Ik wou ze vangen maar  besefte dat ze me zouden ontglippen. In onzichtbare inkt lieten ze hun sporen na als aangename tintelingen. Ongrijpbaar maar zo aanwezig. Ik genoot ervan en voelde ze landen op mijn wimpers en wangen. Eentje vond zijn rust precies op het puntje van mijn neus. Dit kon geen toeval zijn.

het leek te mooi om waar te zijn

Ik had een moeilijk jaar achter de rug. De grond onder mijn voeten was weggeschoven, de aarde warmde verder op en hoop verschool zich achter een sluier aan uitlaatgassen. Na me enige tijd gewenteld te hebben in zelfmedelijden besloot ik op zoek te gaan naar nieuw geluk. Waar anders dan het land waar zo ongeveer de meest zuivere lucht van Europa gemeten wordt, kon ik heen gaan om een nieuwe start te vinden?! Ik schuimde reisbureaus en internet af maar kwam tot de conclusie dat mijn portefeuille mijn enthousiasme niet kon volgen. Net toen ik bijna ging opgeven las ik over ‘de Laplandtrip’ van Travelbase. Na een kijkje op hun website was ik verkocht. Het leek te mooi om waar te zijn: mijn droomreis werd beschreven én ik zou me niet tot een burn-out moeten werken om te kunnen vertrekken.  

Enkele maanden later stapte ik uit het vliegtuig in Kittilä. De wereld rondom me draaide en keerde in bochten die ik nooit eerder had ervaren. Een ommezwaai van 67,7° in de breedte en 24,9° in de lengte om precies te zijn. Ik bedacht me net dat ik beter een reispilletje had ingenomen, toen ik in de verte iets meende waar te nemen. Voor me glinsterden duizend meren gehuld in een dik wollen deken zo wit als paardenbloempluis. Ik knipperde met mijn ogen en verwachtte dat het beeld zou verdwijnen zodra ik ze terug opende.  

Het is toen dat het besef tot me doordrong dat ik in een andere wereld terechtgekomen was.

mijn definitie van de hemel

Een wereld van uitersten die duidelijk maakt dat hoe lang de duisternis ook aanhoudt het licht des te feller schijnt op totaal onverwachte momenten.

Noorderlicht in Lapland
Kampvuur in Lapland
Noorderlicht expeditie in Lapland

Het stond vast dat ik hier niet zomaar terechtgekomen was. Ik had een opdracht, een missie, ik waande me zowaar Jeanne d’Arc. Een beeld dat niet geheel bij het haar gegrepen bleek te zijn  wanneer ik enkele dagen later op Vökö door de Finse bossen galoppeer. Mijn queeste speelde zich gelukkig af in heel wat meer comfort. Twee galante ridders, Hans en Robbe, maakten ons wegwijs in het overweldigende landschap. Ze verwelkomden ons met hun breedste glimlach en een overlevingspakket met plaatselijke delicatessen. We kregen van hen aanwijzingen over waar we alle mogelijke schatten van dit gebied zouden kunnen vinden. Er was zelfs een appartement met sauna voorzien. Dit moest mijn definitie van de hemel zijn.

Had ik de wereld rondom me ooit zo fel zien oplichten?

Na een deugddoende nachtrust ging ons avontuur echt van start. Met een sneeuwscooter zoefden we tussen de bomen, over dalen en heuvels. Van de kou had ik geen last, integendeel. Bij een hete kop bessensap voelde ik pas echt hoe warm ik het had. Ik stond in brand – wat ook gelegen zal hebben aan de handverwarming van de scooter – voor dit land. De daaropvolgende dagen leidden tot steeds mooiere verwonderingen. Op latten baanden we bij ochtendgloren – met vallen en opstaan – onze weg door het porseleinen landschap. Ik schoot de prachtigste beelden tussen mijn bevroren wimpers. Had ik de wereld rondom me ooit zo fel zien oplichten? De morgenstond maakte uiteindelijk plaats voor een minstens even helder oplichtende maan terwijl een roedel overenthousiaste husky’s alles gaf om ons de ervaring van ons leven te bieden. Als dierenliefhebber kan ik daarbovenop alleen maar bewondering hebben voor hoe men in de boerderij met de honden omgaat. De manier waarop men zich in Lapland verhoudt tegenover natuur en alles wat zij te bieden heeft, getuigt van diep respect. Zou dit het geheim zijn dat de drekkige sneeuw na de ochtendspits – zoals wij ze kennen – omtovert in de prachtige witte variant dit men hier terugvindt?

dromen kwamen in vervulling

Ons avontuur ging verder en kinderdromen kwamen in vervulling. Bij iedere uitdaging die Hans en Robbe ons voorschotelden, voelde ik het kind in mij – dat ondertussen nogal bestoft was – opgelucht ademhalen.

De dagen kenden geen uren en vlogen voorbij alsof het seconden waren.

We maakten een sneeuwschoenwandeling waarbij hemel en aarde in elkaar leken over te vloeien. Sneeuwengelen onthulden zich in al hun glorie om vervolgens de hel te doen losbarsten in een sneeuwgevecht. We galoppeerden op IJslandse paarden door betoverde bossen en bezochten Snow Village, een indrukwekkend staaltje vakmanschap. Het mpemba effect werd uitgetest en in afwachting van het poollicht zorgden onze dappere ridders voor een knisperend kampvuur. Onze buikjes vulden zich met marshmallows die weggespoeld werden met liters warm bessensap.

Rendier in Lapland

Op de laatste dag ruilde ik mijn imaginaire Jeanne d’Arc in voor de ultieme Kerstman-ervaring achter op de slee. Af en toe hapte Rudolph wat sneeuw op om dan zijn weg te vervolgen. Aan het einde van de rit mochten we de elanden voederen. Ook al was Rudolph van koppige aard – hoe kan het ook anders? – hij genoot zichtbaar van zijn lunch. De schijn kon je voor hem niet ophouden: hij at liever niet uit geparfumeerde handen. Wees maar gewoon jezelf leek hij te willen vertellen.

Diezelfde nacht droomde ik dat er in de hemel een schitterende wals aan de gang was. Zachte tonen trokken als zoete verleiders aan mijn oren. Binnen vijf minuten had ik mijn pyjama ingeruild voor mijn dikste skipak. De klanken vertaalden zich in krachtige penseelstreken van het zuiverste groen, roze en blauw. Een feest in het heelal waarbij de sterren van de hemel werden gedanst barstte los. Toeschouwers’ ogen werden gevuld met galactisch sterrenstof dat een roes van gelukzaligheid met zich meebracht. Eén sterretje vond zijn rust precies op het puntje van mijn neus. Dit kon geen toeval zijn. Het was kraakhelder dat aurora borealis het zilveren lijntje is aan elke eindeloze poolnacht.

Bedankt Travelbase voor de schat aan herinneringen.

Geschreven door Sofie