Ik ga dit avontuur met liefde aan

Ik ga dit avontuur met liefde aan

Reading Time: 4 minutes

“Maar euh, als ik het goed begrijp?.. ” Zo luidde het in menig gesprek wat ik afgelopen tijd met mijn vrienden, familie of collega’s heb gehad. “Maar als ik het goed begrijp.. Ga je in het wild slapen? Daar zijn geen huisjes of zo? Heb je geen douche? Is er géén toilet?! Zit je de héle dag dag op het water? Maar.. er is wel iemand die je spullen van plek naar plek brengt toch?! Vervolgens sloten ze het gesprek verbouwereerd af met: “Ohh.. oké.. bijzonder zeg. Mij niet gezien. Ik ben benieuwd naar je verhalen!”

Ha! Dacht ik dan, met opgeheven hoofd (ja, ik had een gek trots gevoel), ik ga dit avontuur met liefde aan!

Ik had over de Canoe Trip gelezen in een magazine, ik weet niet meer welke, en stuurde de link gelijk door naar mijn beste vriendin en tevens reismaatje.

‘Gaaf!’ luidde haar reactie via Whatsapp. De volgende keer dat ik bij haar aan de keukentafel zat zei ze: “Ohja, over die Canoe Trip, zullen we dat gewoon doen deze zomer?” Met mijn volmondig JA kon onze voorpret beginnen.

Talloze google avonden, bezoekjes aan outdoor winkels, lange telefoongesprekken, ontelbare appjes over en weer, en oké dan, nog één keer research doen of dit echt de beste slaapzak/tarp/waterdichte zak (en noem zo maar op) is. Elke keer als er weer iets opgehaald kon worden bij het Post-NL punt bij mij om de hoek kon ik mn geluk niet op. Ja, ik ga graag goed voorbereid op pad 😉

Maar ik zal eerlijk zijn, wat misschien voor sommige Canoe Trippers ook fijn is om te lezen, zo heel af en toe bekroop me het gevoel wat ook heerste bij de familieleden, vrienden en collega’s waar ik het hierboven over had. Waar ga ik in hemelsnaam aan beginnen? Hoe is het eigenlijk om je helemaal over te geven aan de natuur? Wat als het alleen maar regent? Wat als ik zó veel spierpijn heb dat we niet meer verder kunnen?

Eindelijk was het dan zo ver! We zijn met eigen vervoer naar Zweden gereden. Een reis die wat ons betreft op zichzelf al een feest was. Eenmaal aangekomen bij het base camp wist ik niet of ik nou heel blij of heel gespannen was. Misschien beide. Ik voelde me in ieder geval een beetje gek en kon niet wachten op ons vertrek. We genieten van onze voorlopig laatste fatsoenlijke maaltijd bij de locale pizzeria (waar overigens alleen maar Canoe Trippers zaten) en zetten ons tentje op.

Waar ga ik in hemelsnaam aan beginnen?

Om 10:00u de volgende dag krijgen we uitleg en we pakken onze spullen nóg een beetje efficiënter in dan dat we al hadden gedaan. We mogen een kano kiezen en na wat praktische tips gaan we het water op.

We hoeven geen moment te wennen, want oh wat is dit lekker! Om ons heen al snel alleen maar water en de prachtige ongerepte natuur. Ik voel alle spanning die toch ergens in mijn onderbuik was genesteld verdwijnen en kan niks anders dan glimlachen. En ik kan je vertellen, daar kan de regen die af en toe komt kijken helemaal NIKS aan veranderen.

Naast het kanoën zelf hebben we enorm genoten van het wild kamperen, een ervaring die ik iedereen wil aanraden! Als je je eigen vuur maakt, op een privé eilandje, met alleen je beste maatje als gezelschap, in de o zo mooie natuur, smaken de marshmallows lekkerder dan ooit te voren!

Het weer (lees wind) zat niet altijd mee en daarom is het zo fijn dat je flexibel kan zijn in de route die je neemt. Dat je totaal vrij bent om verder, of minder ver te gaan dan wordt aangeraden. Wij zijn dan ook iets eerder terug gevaren naar het base camp op een dag met onwijs mooi weer omdat de dagen er na zware wind was voorspelt. Een beslissing waar we geen spijt van hebben gehad maar wat ons betreft had de trip voor altijd mogen duren!

En de vragen waar ik me in het begin stiekem druk over maakte? Op deze manier één zijn met de natuur is één van de mooiste en fijnste dingen die er zijn voor mij. Je komt tot rust en kan je het drukke leven in Nederland even helemaal los laten. Ik kreeg ruimte in mijn hoofd om over veel dingen na te denken, soms fijn, soms minder fijn, maar hoe dan ook waardevol.

6-70226647_2357605820954563_2870258645994569728_n-1

Voor regen draai ik m’n hand nooit meer om, we hadden goede (regen)kleding mee en hebben er daardoor eigenlijk weinig last van gehad. En de spierpijn? Die was zeker aanwezig, was het niet van het kanoën dan wel van het slapen van in de tent. Maar ik ben dan ook echt helemaal niks gewend hoor. Heel eerlijk gezegd bracht zelfs de spierpijn een goed gevoel van voldoening met zich mee.

De rust en schoonheid van alleen natuur om je heen en dat eigenlijk zó dichtbij huis. Iets waar ik nu al heimwee naar heb. We kunnen niet wachten om te ontdekken wat Travelbase nog meer aan avonturen te bieden heeft.

Tot ziens en vaar-wel!

Canoe Tripper Jill
The Canoe Trip 2019