Wil je met mij trouwen?

Wil je met mij trouwen?

Reading Time: 5 minutes

Na een maand vol voorbereidingen (lees: uitstapjes naar de Decathlon en avonturen van vorige canoe trippers lezen), konden we eindelijk onze valiezen maken. Het vrouwelijke deel van ons team stak al haar kleren in waterdichte zakken. Er werd namelijk wisselvallig weer voorspeld en onze kano moest maar eens omvallen… Het mannelijke deel daarentegen had goede hoop op mooi weer.

We vertrokken met het openbaar vervoer tot de parking bij het Atomium, een prachtige plek om onze reis naar Zweden te starten.

Kennismaking

Na een lange rit, waarbij we reeds kennismaakten met een Gents koppel, kwamen we aan in ‘basecamp North’. Tent opzetten, foodpack gaan halen en genieten van de omgeving. Een plonsje in het water kon zeker niet ontbreken.

Door hout te hakken voor het kampvuur en marshmallows te eten rond het kampvuur leerden we snel meer gezichten en namen kennen.

Start

Op zondag konden we eindelijk van start gaan. Eens ingeladen begonnen we aan onze rit. Het was wat wennen om te sturen en de wind zorgde voor enkele golfjes. Het Gentse koppel van de bus vertrok ongeveer samen met ons en we besloten bij elkaar te blijven.

In de verte zagen we iemand zijn eerste vis al vangen en het uitzicht van bomen, rotsen en water maakte ons stil.

Tijdens de eerste dag mochten we ook al genieten van een landtransport. Alles uitladen, wieltjes eronder en terug inladen. Het was wat werk, maar het landtransport zelf verliep heel vlot. Daarna terug uitladen, water in, inladen en peddelen maar. Ook wij staken de vishengel in het water, maar geen geluk.

Shelter

Een regenbui stuurde ons richting een shelter, waar reeds een kampvuur brandde.

We waren helemaal nat toen we toekwamen en zoals verwacht waren de kleren van het mannelijke deel van ons team ook kletsnat. Lesje geleerd en de volgende keer alles in plastieken zakken steken.

Tussen de regenbuien door zetten we onze tent op. Er was niet veel plaats, maar het was er gezellig. Nog snel even vissen, eten in de tent en bedje binnen.

Koffie

’s Ochtends vroeg waagden we een duik in het water. Snel even wassen en genieten van het mooie uitzicht. Daarna een ontbijtje, waarbij er iets mis ging met het vuur. Hand verbrand. Gelukkig konden we rekenen op de hulp van anderen en werd de hand mooi ingepakt in een verband.

Het duurde even voor we alles hadden ingepakt en ingeladen. Gelukkig waren we niet de enige en we vertrokken opnieuw met het Gentse koppel.

Na een landtransport en enkele kilometers peddelen zochten we de winkel die aangeduid stond op de kaart. Na wat zoeken en rondvragen konden we eindelijk genieten van verse koffie. We kochten ook wat vers eten, eens iets anders dan de droogvoeding.

’s Avonds laat kwamen we toe op een eiland. Ook dit was een shelter. Met wat geluk vonden we nog plaats voor twee tentjes. Het begon al donker te worden en we genoten van een vers pistoletje met soep en kaas. Een kleine veldmuis kwam ons gezelschap houden.

Verrassing

We werden wakker in de vroege ochtend. Snel even vissen en tijd voor een date in de kano. Er was nog niemand op het water.

‘De boot werd versierd met rozenblaadjes en kaarsen, waarna een onverwacht, maar o zo mooi huwelijksaanzoek kwam. Wow, wat waren we blij. Deze week kan helemaal niet meer stuk.’

Storm

Terwijl we nog aan het nagenieten waren, aten we een lekker ontbijtje en opnieuw vertrokken we veel te laat. Ons plan om een lange tocht te doen viel letterlijk en figuurlijk in het water. Na 20 minuten in het water begon het te stormen en de golven werden wat heviger. We hielden vol tot de volgende shelter, waar we onze lunch aten en besloten te blijven tot de volgende dag.

Samen met het Gentse koppel sliepen we in een shelter. Zalig om eens niet de tenten op te zetten. De jongens gingen gaan vissen, zonder geluk, en de meisjes babbelden erop los.

Sluis

Op dag vier stond een nieuwe ervaring ons op te wachten. Na een dag vol mooi weer en vissen zonder geluk kwamen we toe aan een sluis. Eens in de sluis, kregen we een touw naar ons toe gesmeten waarmee we iedereen moesten bijeenhouden. Het was een leuke ervaring die zo’n twee uur duurde.

Eens aan de overkant was er een heuse weersverandering. Het water was heviger en na de lunch peddelden we nog even door richting ‘basecamp south’. Daar plaatsten we onze tent, net op tijd voor de regenvlaag.

Jachthaven

Voor de laatste dagen besloten we enkel met ons tweetjes te varen. We vertrokken vroeg en peddelden aan één stuk door tot de jachthaven. Daar parkeerden we onze boot. Omdat we zelf nog geen vis hadden gevangen, trakteerden we onszelf op een verse vis in het restaurant.

Na het middagmaal gingen we voor de tweede keer door een sluis, waarna we een eilandje voor onszelf zochten. We genoten er opnieuw van het uitzicht en onze verloving.

Vangst

De laatste dag op het water vertrokken we opnieuw op tijd. Onze laatste kans om vis te vangen, dus we staken de hengel in het water. Na 10 minuten hadden we eindelijk prijs, een stekelbaars.

We roeiden verder richting een shelter, waar we een kampvuur maakten om de vis op te bakken. Die heeft gesmaakt.

De laatste kilometers roeiden we heel traag om nog wat te genieten van de rust. Aangekomen in het ‘basecamp’ overviel ons een gevoel van geluk en verdriet. Was het nu al gedaan…?

’s Avonds deelden we onze avonturen bij een kleine BBQ.

Daguitstap

Om ons avontuur af te ronden maakten we nog een daguitstap naar Årjäng. Met een ander Brugs koppel maakten we een wandeling en aten we er een heerlijke maaltijd in een restaurant. Zalig om onze reis zo af te sluiten.

Daarna vertrokken we terug naar ons eigen landje met de bus.

Een reis om nooit te vergeten.

Liese Verbanck & Inigo Vuylsteke
The Canoe Trip – 2020